हिंदी सिनेमातील पहिले सुपरस्टार राजेश खन्ना यांच्या निधनाला आज 14 वर्षे झाली आहेत, तरीही आजही त्यांच्या विषयी लोक अनेक चर्चा करत असतात. आजही लोक त्यांचे चित्रपट आणि गाणी तेवढ्याच आवडीने पाहतात आणि ऐकतात, जेवढ्या 60-70 च्या दशकात पाहत आणि ऐकत होते. आजही लोक त्यांचे अनेक किस्से ऐकण्यासाठी उत्सुक असतात. त्या काळात त्यांचा स्टारडम इतका जबरदस्त होता की, त्यापूर्वी कधीही असा पाहिला गेला नव्हता. लोक त्यांना प्रेमाने ‘काका’ म्हणत आणि त्यांच्या प्रत्येक फिल्मची आतुरतेने वाट पाहत. त्या काळात त्यांचे नावच फिल्म हिट करण्यासाठी पुरेसे होते. त्यांचे हसणे, डायलॉग बोलण्याची स्टाइल आणि स्क्रीन प्रेझेन्स यामुळे ते लाखो लोकांच्या हृदयाची धडकन बनले होते. आजही त्यांचा स्टारडम लोकांसाठी एक आदर्श आहे.
राजेश खन्ना यांची एक झलक पाहण्यासाठी चाहते काहीही करायला तयार असत. विशेषतः मुलींमध्ये त्यांची प्रचंड फॅन फॉलोइंग होती. असे म्हटले जाते की, अनेक मुली त्यांच्या गाडीला चुंबन घेऊन लिपस्टिकच्या खुणा सोडून देत. लोक त्यांच्या बंगल्याच्या बाहेर तासन् तास उभे राहत, फक्त त्यांना एकदा पाहण्यासाठी. त्या वेळी अशी क्रेझ दुसऱ्या कोणत्याही स्टारसाठी दिसला नव्हता.
राजेश खन्ना आपल्या लग्जरी जीवनशैली आणि उदार स्वभावासाठीही प्रसिद्ध होते. जेव्हा जेव्हा ते परदेशी जात, तेव्हा आपल्या मित्र आणि जवळच्या लोकांसाठी महागडे गिफ्ट्स नक्कीच घेऊन येत. पण ते इतके व्यस्त असत की, अनेकदा ते त्या भेटवस्तू द्यायचेच विसरून जात. हीच सवय नंतर एक आश्चर्यजनक कहाणी बनली. त्यांच्या निधनानंतर जेव्हा घरातील सामान तपासले गेले, तेव्हा सर्वांसमोर एक धक्कादायक सत्य समोर आले.
मुंबईतील त्यांच्या प्रसिद्ध बंगल्यात ‘आशीर्वाद’मध्ये 64 बंद सूटकेस सापडले होते. जेव्हा हे सूटकेस उघडले गेले, तेव्हा त्यात महागडे गिफ्ट्स भरलेले होते. ते गिफ्ट्स कधीही कोणालाही दिलेले नव्हते. हे तेच गिफ्ट होते जे ते आपल्या मित्र आणि चाहत्यांसाठी आणत असत. पण वेळेच्या कमतरतेमुळे आणि विसरण्याच्या सवयीमुळे ते त्यांना वाटून देऊ शकले नाहीत.
या घटनेने लोकांना त्यांच्या वैयक्तिक जीवनाच्या एका वेगळ्या पैलूशी ओळख करून दिली, जो खूप भावनिक करणारा होता. या रोचक किस्स्याचा उल्लेख लेखक गौतम चिंतामणी यांनी आपल्या पुस्तकात ‘डार्क स्टार : द लोनलीनेस ऑफ बीइंग राजेश खन्ना’ मध्ये केला आहे.
या पुस्तकानुसार, राजेश खन्ना मनाने खूप स्वच्छ आणि उदार व्यक्तिमत्त्व होते. त्यांचे चाहत्यांवर खूप प्रेम होते, तरीही ते आतून खूप एकटेपणा अनुभवत असत. प्रसिद्धी आणि यशाच्या मध्येही त्यांच्या जीवनात एक रिक्तपणा होता, ज्याला फारच कमी लोक समजू शकले. त्यांचे वैयक्तिक जीवन नेहमी चर्चेत राहिले. त्यांनी १९७३ मध्ये डिंपल कपाडिया यांच्याशी लग्न केले होते, ज्या तेव्हा फक्त 16 वर्षांच्या होत्या. लग्नानंतर डिंपलने चित्रपटांपासून अंतर ठेवले होते. यापूर्वी आणि नंतरही त्यांचे नाव अनेक अभिनेत्रींसोबत जोडले गेले, ज्यात अंजू महेंद्रू यांच्याशी त्यांचा संबंध बराच काळ चर्चेत होते. मुमताज यांच्याशी त्यांच्या अफेअरच्या बातम्याही खूप चर्चेत होत्या.
चित्रपट कारकिर्दीचा विचार केला तर त्यांनी १९६६ मध्ये ‘आखिरी खत’ या फिल्मने सुरुवात केली. त्यानंतर ‘आराधना’, ‘आनंद’, ‘कटी पतंग’, ‘हाथी मेरे साथी’, ‘नमक हराम’ आणि ‘बावर्ची’ सारख्या अनेक सुपरहिट फिल्म्स दिल्या. आपल्या करिअरच्या शिखरावर त्यांनी सलग १५ सोलो हिट फिल्म्स देऊन इतिहास रचला होता. त्यांची कमाईही त्या काळात सर्वाधिक मानली जात होती. सांगितले जाते की, निधनाच्या वेळी त्यांची संपत्ती सुमारे ५०० ते ६०० कोटी रुपये होती. आजही त्यांच्या फिल्म्स आणि किस्से लोकांच्या हृदयात जिवंत आहेत.
